Zmiana pracodawcy a wysokość zasiłku

Katarzyna Mrozowska14 sierpnia 2017Komentarze (0)

Zmiana pracodawcy to nie tylko nowe wyzwania, nowe aspiracje i nowi znajomi. Zmiana pracodawcy to także prozaiczne kwestie, jak choćby nowa wysokości zasiłku chorobowego czy macierzyńskiego. Decydując się na zmianę pracy także ten aspekt warto zatem rozważyć, zwłaszcza jeśli mamy w perspektywie powiększenie rodziny.

Jak zwykle, na początek trochę teorii.

Każdy pracownik obowiązkowo podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz chorobowemu i wypadkowemu od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku, z wyłączeniem okresów urlopów bezpłatnych. Pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z każdego stosunku pracy. Każdy pracownik z każdej umowy o pracę podlega więc obowiązkowo wszystkim ubezpieczeniom społecznym, bez względu na wymiar czasu pracy w ramach danego stosunku pracy (art. 6 ust 1, art. 11 ust. 1, art.12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Osoba, która podlega ubezpieczeniu chorobowemu, może uzyskać prawo do świadczeń określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Świadczenia te to m.in. zasiłek chorobowy i zasiłek macierzyński.

Wysokość zasiłku przysługującego pracownikom

Co do zasady podstawę wymiaru zasiłku chorobowego (analogicznie macierzyńskiego) dla pracownika stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W sytuacji, gdy pracownik pracował krócej, niż 12 miesięcy, wówczas bierzemy pod uwagę wszystkie pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Przez wynagrodzenie należy rozumieć przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe, finansowanych ze środków ubezpieczonego.

Jeżeli niezdolność powstała w pierwszym miesiącu zatrudnienia i pracownik ma prawo do wynagrodzenia chorobowego podstawę wymiaru chorobowego stanowić będzie wynagrodzenie, które pracownik uzyskałby za cały miesiąc przepracowany (przy zatrudnieniu stałym jest to kwota brutto na umowie).

Zmiana pracodawcy a wysokość zasiłku

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się od wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Uwzględnia się zatem wyłącznie wynagrodzenie ze stosunku pracy osiągane tylko u obecnego płatnika składek. Nie zalicza się do podstawy wymiaru zasiłku wynagrodzenia uzyskiwanego u poprzedniego pracodawcy (art. 36 ust. 4 ustawy zasiłkowej).

Znajduje to potwierdzenie także w orzecznictwie: „podstawę wymiaru zasiłku ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego przez pracownika u tego pracodawcy, z którym łączył go stosunek pracy w okresie powstania niezdolności do pracy. Biorąc pod uwagę cel, jakiemu służy zasiłek chorobowy polegający na rekompensacie wynagrodzenia, które pracownik utracił z powodu niezdolności do pracy nie ma podstaw do stwierdzenia, iż na wysokość tego świadczenia powinno mieć wpływ wynagrodzenie osiągane w ramach stosunków pracy zakończonych przed powstaniem niezdolności do pracy. Kompensowane z ubezpieczenia społecznego może być bowiem to wynagrodzenie, którego faktycznie pracownik nie uzyskuje, czyli należne od aktualnego pracodawcy, a nie takie, które ubezpieczony osiągał w przeszłości, przed zajściem zdarzenia chronionego ubezpieczeniem chorobowym” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2006 r., I UK 291/05).

Zatem przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego czy macierzyńskiego, uwzględnia się wyłącznie wynagrodzenie ze stosunku pracy osiągane u aktualnego pracodawcy.

Art. 43 ustawy zasiłkowej a zmiana pracodawcy

Co istotne, w razie zmiany pracodawcy nie ma zastosowania art. 43 ustawy zasiłkowej, w myśl którego podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe.

Przepis ten stosuje się jedynie wówczas, gdy wszystkie okresy pobierania zasiłku chorobowego powstały u tego samego pracodawcy. Jeżeli nastąpiła zmiana stron umowy o pracę, podstawę wymiaru zasiłku należy ustalać na nowo, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 36 i 37 ustawy – nawet, jeśli od czasu pobierania przez pracownika zasiłku chorobowego z tytułu ostatniej niezdolności do pracy nie upłynął okres dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2013 r. I BU 17/12).

Mówiąc obrazowo: u poprzedniego pracodawcy pracownik nabył prawo do zasiłku chorobowego od podstawy wynoszącej 5000 zł. Zmienił pracę i obecnie jego wynagrodzenie wynosi 4200 zł. Jeśli stanie się ponownie niezdolny do pracy, zasiłek chorobowy zostanie ustalony na nowo z uwzględnieniem aktualnego wynagrodzenia. Mimo, że miedzy okresami pobierania zasiłków nie będzie przerwy przekraczającej 3 miesięcy kalendarzowych, stara podstawa (ze stosunku pracy, który ustał) nie będzie obowiązywać.

Zmiana pracodawcy oznacza zatem zmianę wysokości zasiłku z tytułu choroby czy macierzyństwa. Zazwyczaj jest to zmiana in plus (nowa praca to wyższe wynagrodzenie), jednak nie zawsze tak będzie. Warto mieć to na uwadze decydując się na zmianę pracodawcy.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: