Fundusz Pracy stanowi jeden z podstawowych elementów polskiego systemu wsparcia rynku pracy. Z artykułu dowiesz się, ile wynosi składka na Fundusz Pracy oraz kto jest zobowiązany do jej opłacania. Rzetelna wiedza w tym zakresie jest kluczowa zarówno dla pracodawców jak i osób prowadzących działalność gospodarczą.
Co to jest Fundusz Pracy i czemu służy?
Fundusz Pracy to państwowy fundusz celowy, istniejący od 1990 roku. Zarządzany przez ministra właściwego do spraw pracy, jego celem jest promocja zatrudnienia, łagodzenie skutków bezrobocia oraz aktywizacja zawodowa obywateli[1][2]. Środki Funduszu Pracy są przeznaczane na finansowanie zasiłków dla bezrobotnych, dodatków aktywizacyjnych, prac interwencyjnych, robót publicznych, szkoleń i przekwalifikowań. Ponadto finansuje rozwój pośrednictwa zawodowego, systemów informatycznych oraz badania rynku pracy[1].
Jaka jest wysokość składki na Fundusz Pracy?
Stawka składki na Fundusz Pracy wynosi 1% podstawy wymiaru, którą w zdecydowanej większości przypadków jest wynagrodzenie brutto pracownika[1][5]. Oprócz składki na Fundusz Pracy, pracodawca odprowadza także 1,45% na Fundusz Solidarnościowy, co daje łączną stawkę na poziomie 2,45% wynagrodzenia brutto[1][4][5]. Składka ta jest finansowana wyłącznie przez pracodawcę.
Podstawą wymiaru składki na Fundusz Pracy jest wynagrodzenie podlegające składkom na ubezpieczenia emerytalne i rentowe[4]. W 2026 roku minimalne wynagrodzenie za pracę będzie wynosić 4806 zł brutto, co bezpośrednio wpływa na minimalny dochód, od którego należy naliczać i odprowadzać składkę na Fundusz Pracy[5].
Kto ma obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy?
Do opłacania składki na Fundusz Pracy zobowiązani są wyłącznie pracodawcy – to oznacza, że ciężar opłacenia tej należności nie spoczywa na pracowniku. Składkę muszą odprowadzać pracodawcy za zatrudnionych na etacie, osoby prowadzące działalność gospodarczą, zleceniobiorców i inne jednostki organizacyjne zatrudniające osoby pozostające w stosunku pracy lub służbowym. Składki dotyczą również rolniczych spółdzielni produkcyjnych od swoich członków[1][2][4].
Wśród objętych obowiązkiem opłacania składki znajdują się: pracownicy na umowie o pracę, osoby wykonujące pracę nakładczą, zatrudnieni na podstawie umów agencyjnych lub zlecenia oraz osoby sprawujące opiekę nad dzieckiem do lat 3 z tytułu przerwy w pracy[4].
Kiedy należy opłacać składkę, a kiedy występują zwolnienia?
Pracodawca zobowiązany jest opłacać składkę na Fundusz Pracy jeżeli wynagrodzenie podlega ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym i wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę[1]. Jeśli miesięczne zarobki są niższe niż minimalna krajowa, składki na Fundusz Pracy nie trzeba odprowadzać, z wyjątkiem sytuacji gdy pracownik osiąga minimalne wynagrodzenie poprzez kilka umów[5].
Od składki na Fundusz Pracy istnieje szereg ustawowych zwolnień. Pracodawcy nie opłacają składek za:
- pracowników zarabiających mniej niż minimalne wynagrodzenie za pracę[5]
- osoby do 30 roku życia skierowane do pracy przez urząd pracy – przez 12 miesięcy od zatrudnienia[2]
- kobiety po ukończeniu 55 lat i mężczyzn po ukończeniu 60 lat[2]
- osoby powyżej 50. roku życia pozostające w ewidencji bezrobotnych przez 30 dni przed zatrudnieniem przez 12 miesięcy[4]
- osoby prowadzące działalność gospodarczą, które korzystają z tzw. małego ZUS plus, jeśli podstawa ich wymiaru składek jest niższa od krajowego minimum[5]
Środki Funduszu Pracy – zmiany i ograniczenia w finansowaniu
W 2026 roku urzędy pracy mają otrzymać 2,14 miliarda złotych na wsparcie bezrobotnych i pracodawców[6]. Jest to kwota o 1,5 miliarda złotych niższa niż w roku poprzednim, co wiąże się z drastycznymi ograniczeniami w finansowaniu aktywizacji zawodowej[6]. Zmniejszenie środków przełoży się na obniżenie wydatków samorządów na działania z zakresu promocji zatrudnienia – w skrajnych przypadkach nawet o ponad 50 procent[8].
Zmniejszone nakłady wpłyną bezpośrednio na dostępność świadczeń i możliwości wsparcia oferowanego przez urzędy pracy. Redukcja środków może dotyczyć zarówno finansowanych szkoleń jak również liczby dostępnych miejsc aktywizacji zawodowej[8].
Podsumowanie najważniejszych informacji
Składka na Fundusz Pracy wynosi 1% podstawy wymiaru i jest finansowana wyłącznie przez pracodawcę. Do jej opłacania zobowiązani są wszyscy zatrudniający pracowników objętych ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym, jeśli ich wynagrodzenie odpowiada co najmniej minimalnej krajowej, która w 2026 roku wyniesie 4806 zł[1][5]. Istnieją jednak konkretne zwolnienia przewidziane przez prawo, obejmujące różne grupy pracowników i przedsiębiorców[2][4][5]. Aktualne finansowanie Funduszu Pracy jest istotnie niższe, co skutkuje mniejszą liczbą środków przeznaczonych na wsparcie zatrudnienia i aktywizację zawodową[6][8].
Źródła:
- https://praca.asistwork.pl/blog/prawo-pracy/kto-i-za-kogo-oplaca-skladki-na-fundusz-pracy
- https://zielonalinia.gov.pl/czym-jest-fundusz-pracy/
- https://pckp.pl/baza-wiedzy/planowane-zmiany-dotyczace-skladki-na-fundusz-pracy/
- https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-skladki-na-fundusz-pracy-i-fundusz-gwarantowanych-swiadczen-pracowniczych
- https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-kiedy-nie-trzeba-oplacac-skladek-na-fp
- https://www.inforlex.pl/dok/tresc,FOB0000000000007361969,Mniej-pieniedzy-w-Funduszu-Pracy-na-aktywizacje-bezrobotnych-w-2026-r.html
- https://www.gazetaprawna.pl/praca/artykuly/10619232,drastyczne-ciecia-w-funduszu-pracy-urzedy-bez-pieniedzy-na-aktywizacj.html

ObywatelKontraZus-Blog.pl – portal, gdzie skomplikowane przepisy stają się prostymi odpowiedziami. Zespół praktyków z branży finansowej przekłada prawnicze paragrafy na język codzienności.
